Jozef II

Patricia Ceysens aangevallen door CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen - eigenlijk oud nieuws van gisteren - omdat ze de regeringsbeslissingen niet voldoende verdedigt/te sterk bekritiseerd ( DS 29/03 en 30/03). Wat klopt niet? --> Parlementleden hoeven geen regeringsbesluiten te verdedigen, die taak ligt bij de regering zelf. Uiteraard houdt iedere parlementariër in om het even welk parlement waar ook ter wereld tot op zekere hoogte rekening met de eigen regeringspartners, maar in principe hoeft dat niet verder te gaan dan zo vaak meestemmen als nodig om de regering niet te laten vallen.

Spirit verwerpt moslimverkiezingen na oproep tot boycot omdat er te weinig Marokkanen verkozen werden (DS 20/03), onder verwerpen mogen we een pleidooi voor annulatie verstaan zoals de krant meldt. Wat klopt niet? --> Is Spirit niet de partij van "Integraal democratisch", waaronder ik meen te verstaan: voor doorgedreven directe democratie, zoals de website weet te bevestigen. En ben ik de enige die de schizofrenie inziet in het standpunt op zich - het SP.A-parlementslid Fatma Pehlivan denkt alvast in dezelfde richting (ook in DS te lezen)? Bovendien vraagt Spirit bij monde van Fouad Ahadir nieuwe verkiezingen!

Patricia Ceysens aangevallen door CD&V-voorzitter Jo Vandeurzen - eigenlijk oud nieuws van gisteren - omdat ze de regeringsbeslissingen niet voldoende verdedigt/te sterk bekritiseerd ( DS 29/03 en 30/03). Wat klopt niet? --> Parlementleden hoeven geen regeringsbesluiten te verdedigen, die taak ligt bij de regering zelf. Uiteraard houdt iedere parlementariër in om het even welk parlement waar ook ter wereld tot op zekere hoogte rekening met de eigen regeringspartners, maar in principe hoeft dat niet verder te gaan dan zo vaak meestemmen als nodig om de regering niet te laten vallen.

Spirit verwerpt moslimverkiezingen na oproep tot boycot omdat er te weinig Marokkanen verkozen werden (DS 20/03), onder verwerpen mogen we een pleidooi voor annulatie verstaan zoals de krant meldt. Wat klopt niet? --> Is Spirit niet de partij van "Integraal democratisch", waaronder ik meen te verstaan: voor doorgedreven directe democratie, zoals de website weet te bevestigen. En ben ik de enige die de schizofrenie inziet in het standpunt op zich - het SP.A-parlementslid Fatma Pehlivan denkt alvast in dezelfde richting (ook in DS te lezen)? Bovendien vraagt Spirit bij monde van Fouad Ahadir nieuwe verkiezingen!

Het was uitermate druk de voorbije week, vandaar de windstilte op deze blog.

"we zouden het wel hebben kunnen vinden met elkaar, denk ik, want net als jij ben ik een dichter, begicist, liefhebbende echtgenoot en salonsocialist." Getekend: Benno Barnard, in: Knack 23 maart 2005, p. 84.

De sympathie voor die man is reuzegroot, waar komt het vandaan? Zijn eerlijke geuzenuitlatingen, wie noemt zich salonsocialist, of is hij gewoon een poseur? In ieder geval zal het niet ver van de waarheid zitten, veel andere intellectuelen-socialisten zijn er niet - mezelf incluis.

Beligicist, of ik dat ben weet ik niet. Erg Vlaming voel ik me niet, evenmin Europeaan, Belg of Groot-Nederlander. De Groot-Nederlandse gedachte is pure romantiek, de Vlaamse natie is en pure droom die niet de mijne is, België is de underdog en Europeaan is geen identiteit zolang je er geen andere aan kan koppelen.

Uiteindelijk geloof ik niet in een functioneren van een Vlaamse natie, laat staan in een béter functioneren van de Vlaamse natie. Brussel is uiteindelijk de sleutel, en geef toe, zou het uiteindelijk niet spijtig zijn België te verliezen. Wat zou de meerwaarde zijn van Vlaanderen (ja, ja, de neoliberale gedachte dringt ook hier door)?

Geert Buelens pleit in een vrije tribune in De Standaard (inloggen vereist) van 18 maart voor een begeesterend project voor links. Hij trekt de vergelijking tussen de VSA en Europa, in beide gevallen stemmen 'Average Joe' en 'Jan met de pet' tegen hun eigen belang. Hij merkt daarbij terecht op dat die man in de straat denkt dat rechts wel in zijn belang is. De argumenten in het kort: afbouw van sociale programma's, snijden in subsidies, knabbelen aan rechten, ... Al deze argumenten onderschrijf ik.

Mijn eigen ervaring is er af en toe één van verbijstering. Hoewel ik bijna alle programmapunten van links onderschrijf heb ik vaak het gevoel dat ik conservatief ingesteld ben. Tot nu toe weet ik dat aan de aantrekkingskracht die 'het-goede-huisvader-model' op me heeft. De tekst van Buelens brengt me op een ander idee.

Na de sociale arbeidersstrijd van de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw, heeft links in de tweede helft van de 20e eeuw gestreden voor een aantal sociale emancipatorische rechten voor onder andere vrouwen en holebi's. Toegang tot informatie, gelijke rechten, individuele ontwikkeling, ... werden de afgelopen eeuwen gerealiseerd door of onder druk van eerst liberalen en daarna socialisten. Vandaag leeft sterk het gevoel dat het meeste gerealiseerd werd en dat enkel de puntjes op de i gezet moeten worden: vrouwen, allochtonen, holebi's, ...; maar in grote lijnen is de strijd geslaagd.

Wie voor iets gestreden heeft wil dat ook bewaren voor de toekomst. Het is uiterst pijnlijk om een geesteskind afgebroken te zien worden, of te zien aftakelen. Heeft links dat punt bereikt? Is links nu een conservatieve reflex aan het ontwikkelen (bewaren wat bestaat)?

Buelens schrijft het als volgt: "Nergens komt men verder dan het bepleiten van het status-quo: van sociale voorzieningen zoals die vandaag bestaan tot en met gesubsidieerde kunsten die 'de bourgeois' moet choqueren". Tegelijk wijst hij erop dat ook in Europa steeds meer mensen onder de armoedegrens leven. En hij wijst erop dat haat ten opzichte van en belachelijk maken van het Vlaams Belang geen zoden aan de dijk brengt.

Over Blair, maar ook over Schröder, wordt steeds vaker gehoord dat het geen echte socialisten meer zijn. Is hun 'derde weg' een illustratie van de verdedigende reflex? Een poging om de meubelen uit het brandende huis te redden? In ieder geval zal inderdaad meer nodig zijn om links zijn geloofwaardigheid en aantrekkingskracht te laten terugwinnen. Hopelijk zijn de ideologische congressen van Groen! en SP.A een eerste stap.

Rechter Gillet vindt in tegenstelling tot de gevechten zelf het gokspel rond de hanengevechten wel verwerpenlijk (DS 16/3 en blog 15/3))

Meer dierennieuws in de krant De Standaard vandaag: Genkenaar staat terecht voor misbruik van honden. Sommige mensen zal ik toch nooit begrijpen. Veel hoef ik hier niet bij te vertellen. Maar volgens de woordvoerder van Gaia komt het wel vaker voor. De man zelf was misschien ook niet de slimste want hij stond herkenbaar op de foto's. Er werd een verslag opgesteld door de dierenarts met oog voor fysieke en psychologische schade. Verder vraagt Gaia de rechter een verbod op dieren houden op te leggen aan de man. Gaia heeft zich trouwens burgerlijke partij gesteld.

De Standaard Online (DSO) brengt ons nieuws. Leuvens correctioneel rechter Willy Gillet vindt dat hanengevechten niet immoreel zijn, "vermits dergelijke hanengevechten in Frankrijk wettelijk wel toelaatbaar zijn kan bezwaarlijk worden gesteld dat ze immoreel zijn en maatschappelijk niet worden geduld. Er kan bezwaarlijk worden aangenomen dat in een beschaafd land als Frankrijk een mindere moraliteit zou gelden dan in België". Hij acht het evenmin bewezen dat ze op een algemene afwijzing ontvangen zouden worden en het is, "een vorm van volksvermaak die al eeuwen bestaat". Ik wist niet dat er vooraleer een wet komt er een draagvlak bewezen moet worden, zo zou ik eigenlijk wel eens graag links rijden.

Willy Gillet zou me wel eens moeten duidelijk maken sinds wanneer de moraliteit van wetten beoordeeld wordt aan de hand van de opinies en wetten die in buurlanden gelden. Gaan we trouwens altijd onze wetten vergelijken aan die van de buurlanden, en geldt dat ook wanneer de buurlanden strengere optreden? Stel je voor dat we Italië als buurland hadden, is immers geen voorbeeldland met betrekking tot vervolging van fraude? Evenmin wist ik dat iets omdat het een eeuwenlang volksvermaak is geduld moet worden.

Maar vooral meende ik dat het ging over het dierenwelzijn en het nodeloos laten lijden van dieren. Want wanneer we hanengevechten zouden toelaten kunnen we evengoed hondengevechten toelaten, vooral omdat ik, en met mij een hoop anderen, honden onaangename beesten vinden.

Wat dat draagvlak betreft: eventjes googlen levert al meteen een duizendtal nederlandstalige sites op waarvan een driehonderdtal Belgische, en het zijn heus niet allemaal anti's. Toch denk ik niet dat daaruit afgeleid zou kunnen worden dat er een draagvlak voor zou bestaan. Een rechter heeft bovendien een maatschappelijke taak waarbij hij het recht heeft om problemen te signaleren in rechterlijke uitspraken. De bekendste rechter die daar geregeld gebruik van maakt is ongetwijfeld politierechter D'Hondt uit Dendermonde in verband met verkeersovertredingen. D'Hondt haalde al meermaals het nieuws met zijn ongezouten meningen. Bovendien komt de gemiddelde rechter veel vaker in contact met 'de mensen' - zoals dat heet - dan de doorsnee politicus. En de rechter is diegene die het vaakst met de - excusez le mot - diaree aan wetgeving in contact komt.

Vooraleer af te sluiten wil ik toch even signaleren dat de daders wel degelijk veroordeeld werden. Geen enkele rechter kan de wet naast zich neerleggen, zoniet had bijvoorbeeld het Vlaams Blok niet veroordeeld hoeven worden omdat sommigen het 'niet opportuun vonden'.

PS: Ik ben me er terdege van bewust dat niet iedereen voor een streng verkeersbeleid is. Eveneens weet ik dat lang niet iedereen de blok-veroordeling opportuun of juist vond. En met betrekking tot de hanengevechten: ik ben geen vegetariër maar dat betekent niet dat dieren nodeloos hoeven lijden. Ik denk niet dat er een breed draagvlak pro hanengevechten bestaat. Maar uiteindelijk kunnen al deze onderwerpen voorwerp van maatschappelijke discussie zijn of zijn het al.

Het politieke surrealisme levert weer eens een glimlach. Steve Stevaert doopte het probleem BHV (Brussel-Halle-Vilvoorde en zijn splitsing) om in probleem 177. In goed een week tijd lijkt de term gemeengoed te zijn geworden. Zowel in De Standaard als in Knack - mijn eerste confrontatie met de term in kwestie - dook de term op (hierbij ken je mijn belangrijkste actualiteitsbronnen). Het zijn die kleine dingetjes des levens die het leven boeiend maken hé.

Nieuw is dit weetje misschien niet - voor jou de lezer - maar ik vind het een faits-divers de moeite waard om te vermelden. En hoewel er waarschijnlijk niemand op zit te wachten wil ik eventjes een meninkje meegeven. Twee weken terug tijdens de eerste aflevering van het canvasprogramma "Verdeel en Heers" , dat overigens een beetje een teleurstelling bleek, werd er ook eventjes aandacht aan besteed aan BHV: de man in de straat blijkt er geen of weinig belang aan te hechten. Voor ik verder ga: ik besef ter dege dat de wetenschappelijkheid en de ernst die van een satirisch programma afstraalt ongeveer even groot is als het charisma van een regenworm. Probleem is misschien dat er over 177 alias BHV ondertussen al zoveel gezegd en geschreven is en al zo vaak van standpunt gewisseld werd dat er niemand nog de bomen door het bos ziet; zelfs ik, niet-politicus, nooit verlegen om een politiek standpunt meer of minder, heb het opgegeven. Hoe zou het toch komen dat we zoveel belang hechten aan, en zo'n groot vertrouwen hebben in onze politici?

PS: de links naar de site van De Standaard vereisen dat de lezer inlogt.